41 yıl sonra 1986 yılındaki Çernobil faciası sonrası kontrol dışı nükleer reaksiyonun  yarattığı radyasyonun insan sağlığına ve çevreye etkisi tahminlerin çok üzerinde gerçekleşince artık tamamen anlaşıldı ki nükleer silahı stratejik veya taktik düzeyde kullanan taraf kazansa da radyasyon nedeniyle sonuçta ne barışı ne huzuru kazanıyor.

Hiroşima ile Amerikalı nükleer fizikçi ve bombanın mimarı Oppenheimer’ın dediği gibi “Ben artık ölümüm” dönemi başlamıştı. Amerikalı Oramiral Leahy bombayı savunanların eleştirisini sonradan şöyle yapmıştı: ‘Benim şahsi kanaatime göre böyle bir bombayı ilk kez kullanmakla, ortaçağ dönemlerine ait ahlaki bir standardı kabul etmiş oluyoruz. Ve ayrıca bana öğretilen savaşın kuralları böyle değildi. Savaşlar kadınları ve çocukları öldürerek kazanılamaz…Bilim adamları ve diğerleri denemenin yapılmasını istiyorlardı. Çünkü projeye çok büyük para yatırılmıştı’’.

Hiroşima ile Amerikalı nükleer fizikçi ve bombanın mimarı Oppenheimer’ın dediği gibi “Ben artık ölümüm” dönemi başlamıştı. Amerikalı Oramiral Leahy bombayı savunanların eleştirisini sonradan şöyle yapmıştı: ‘Benim şahsi kanaatime göre böyle bir bombayı ilk kez kullanmakla, ortaçağ dönemlerine ait ahlaki bir standardı kabul etmiş oluyoruz. Ve ayrıca bana öğretilen savaşın kuralları böyle değildi. Savaşlar kadınları ve çocukları öldürerek kazanılamaz…Bilim adamları ve diğerleri denemenin yapılmasını istiyorlardı. Çünkü projeye çok büyük para yatırılmıştı’’.

Bugün Truman’ın başlattığı nükleer dehşet süreci tüm hızıyla devam ediyor. Yeni küresel düzenin kurulma sancıları başta Ukrayna olmak üzere pek çok yerde vekalet savaşları ve büyük güçler mücadelesi üzerinden yaşanırken nükleer silahlanma ve nükleer şantajlara maruz kalma devam ediyor.

Nükleer savaş riskini güncel değerlendiren Kıyamet Saati 1947’de nükleer çağın başlamasıyla “gece yarısına 7 dakika” olarak ayarlandı ve sonraki yıllarda dünya siyasetindeki krizler, silahlanma yarışı, iklim değişikliği ve teknolojik risklere bağlı olarak ileri–geri hareket etti. 1949’da Sovyetler’in atom bombası denemesiyle 3 dakikaya, 1953’te hidrojen bombalarının devreye girmesiyle tarihte ilk kez 2 dakikaya indi. Soğuk Savaş’ın yumuşama dönemlerinde 12 dakikaya kadar uzaklaştı, ancak Küba Füze Krizi gibi olaylar resmi ayarı değiştirmese de en tehlikeli anlar arasında yer aldı. 1991’de Soğuk Savaş’ın bitişiyle 17 dakikaya çıkarak en uzak konuma ulaştı, fakat 2000’lerden itibaren nükleer tehditlerin geri dönüşü ve yeni jeopolitik gerilimler saati yeniden hızla ilerletti. 2020’de 100 saniyeye, 2023’te 90 saniyeye ve 2025’te 89 saniyeye inerek tarihin en yakın noktasına geldi. İnsanoğlu açıkça kendini yok etmeye hiç bir krizde bu kadar yakın olmadı.

2019 yılında ABD’nin tek taraflı olarak INF (orta menzilli nükleer silahlar )antlaşmasından geri çekilmesi ve 4 Ağustos 2025 tarihinde Rusya’nın da bu anlaşmadan geri çekilmesi ile durum çok daha riskli hale geldi.

Türkiye, İncirlik’te anavatan topraklarımızda NATO adına bulundurduğu B61 taktik nükleer silahlar ile nükleer şantajın iki taraflı kurbanı olmaya adaydır.

NATO’nun 32 üyesi varken Akdeniz havzasında sadece İtalya ve Türkiye’de Amerikan B61 nükleer silahlarının bulunması ne günümüzün jeopolitik gerçekleri ne de tarihimizin dersleri ile uyumlu değildir.