Anneler Günü’nde, 18 yaşımda 1976 yılında Deniz Harp Okulu 1. sınıf öğrencisi iken henüz 44 yaşında kaybettiğim annemi anıyorum.
Annem Rahime Gürdeniz denizi kalbiyle ve ruhu ile seven, deniz şairi gerçek bir İstanbul hanımefendisiydi.
Hayata ve denize tutkuyla bağlı bir Cumhuriyet kadınıydı.
Yıllar sonra annemin babam merhum Halit Gürdeniz ile kurdukları Gürdeniz ailesinin hikayesini anlattığı ve 1972 yılında yazdığı “Toprak Gemi” şiirinden yapılan bu besteyi dinlerken, onun sesi ve ruhu yeniden bizimleymiş gibi hissettim.
Bu Anneler Günü’nde annemin bu şiirini ve bu müziği tüm bahriyelilere, deniz emekçilerine ve denizci annelerine armağan ediyorum.
Başta kendi annem olmak üzere, ebediyete uğurladığımız tüm annelerin aziz hatırası önünde saygıyla eğiliyor, tüm annelerin bu güzel gününü kutluyorum.
“Toprak Gemi”
Sen küçükken toprağı oyar gemi yapardım.
Kaptan olur, geminde bize caka satardım.
Gözlerin hep kısılır, ufuklara bakardın…
“Haydi! Derdin “Kalkıyor,
gönüllü tayfa yok mu?”
Ben sevinçle, telaşlı,
kırmızı kordelamı düzelterek koşardım.
Kurulurdum arkana, pupa yelken giderdik.
Vira demir, alesta, biz gidiyoruz derdik.
Heya mola, heya mola,
bizim gemi demir ala,
Buradakiler hoşça kala,
Heya mola, heya mola.
Türkümüz buydu bizim,
Ne de güzel söylerdik.
Toprak gemi karada haşmetle yüzüyordu,
Çocuklar arasında, saltanat sürüyordu.
Sonra sen yaratıcı zeka ve hevesinle.
Deniz talebesiydin fiyakalı giysinle,
Parlak düğmelerinle kapıdan geçiyordum.
Gemin toprak değildi,
maketler yapıyordun.
Gönüllü tayfanın da ismini kazıyordun…
Aradan yıllar geçti bu azimle hevesle…
Yakışıklı teğmenim emrindeyim aleste;
Toprak gemi üstünde şampanyalar kırıldı,
Yüzüğümüz takıldı, nikahımız kıyıldı,
Sen gemine nikahlı, bense sana saklıydım.
Toprak gemi kurşundu pırıldayarak aktı.
Gönüllü tayfasını hep karada bıraktı.
Tüm çocuklar şimdiden size sesleniyorum.
Toprak gemiler yapın, filonuz büyük olsun.
Tayfalar hep gönüllü, geminiz tayfa dolsun.
Sonra gemileriniz pırıl pırıl parlasın.
Kurşun ve çelik olsun, hepsi denize aksın.
Barbaroslar olun siz, Barbaros rahat yatsın.
Fatih Sultan karadan tahta kalyon yürüttü.
Hepiniz bilirsiniz, Haliç’te mucizeler yarattı.
Haydi çocuklar haydi
toprağına gümüş katın.
Toprak gemi yürüsün, mucizeler yaratın,
Onu sizler parlatın.
Pırıl pırıl ışıklı aydınlık bayrığımız.
Gönüllü tayfaların size olan aşkıdır.
Sancak direğinde o süzüm süzüm süzülsün,
Yedi deniz üstünde saçlarını sürüsün.
Bayraklar çoğaldıkça
sen çalışkan ve hürsün…
Rahime GÜRDENİZ
21 Nisan 1972
Cem Gürdeniz
Anneler Günü’nde, 18 yaşımda 1976 yılında Deniz Harp Okulu 1. sınıf öğrencisi iken henüz 44 yaşında kaybettiğim annemi anıyorum.
— Cem GÜRDENİZ (@cemgurdeniznet) May 10, 2026
Annem Rahime Gürdeniz denizi kalbiyle ve ruhu ile seven, deniz şairi gerçek bir İstanbul hanımefendisiydi.
Hayata ve denize tutkuyla bağlı bir… pic.twitter.com/BmQm5KsAzu